Aπό τις appetit-ικές
appetitikes@kathimerini.gr

Βγαίνουμε από την Μπιενάλε της Αθήνας στην Τεχνόπολη στο Γκάζι. Με ζαλάδα από τον καταιγισμό εικόνων.Το τελευταίο έργο της έκθεσης, ένα βίντεο της Ελένης Μυλωνά μ' ένα ξεβρασμένο αρνί να δέρνεται συνέχεια από τον φλοίσβο, θα μπορούσε θεωρητικά να ανακόψει την κίνηση προς τις νεοταβέρνες της οδού Περσεφόνης. Πού, όμως, τέτοιες ευαισθησίες... Οι φιλότεχνοι πάνε κατ' ευθείαν για ψαράκι στις Σαρδέλες και μπριζολάκια στο Butcher Shop. Στο τέλος του ίδιου στενού, μετά το Mamakas, ένα καινούργιο εστιατόριο φύτρωσε πριν από ενάμιση περίπου μήνα στο Γκάζι. Λες να «ανθίσει» η Μεσπιλέα (μουσμουλιά στα νέα Ελληνικά) σε ένα δρόμο με τέτοιο γαστρονομικό συνωστισμό;

Ανοίγουμε την εντυπωσιακή παλιά πόρτα για να βρεθούμε σ' ένα ζεστό περιβάλλον με ξύλο, παλ χρώματα, κεραμικά πιάτα στους τοίχους και πολύ πιο ήρεμη ατμόσφαιρα από τα γνωστά φασαριόζικα γειτονικά στέκια. Στα τραπέζια γύρω μας, ζευγάρια με την κούραση της εβδομάδας στα μάτια και μια γυναικοπαρέα με πενηντάρες. Ο ευγενέστατος σερβιτόρος μάς κάνει μια μικρή εισαγωγή: το εστιατόριο ανήκει στη σεφ Ιωάννα Τσολομύτη -με θητεία στο Πιλ Πουλ, τους Ορίζοντες, το Budha, την Παλιά Αγορά- που επιτέλους αποφάσισε να αυτονομηθεί έπειτα από δύο δεκαετίες δουλειάς. Στον κατάλογο η σεφ γράφει πως θέλει να μας θυμίσει γεύσεις και μυρωδιές με τις οποίες μεγάλωσε και νοσταλγεί. Θα τις θυμηθούμε άραγε;

Το μενού πράγματι αφήνει πολλές υποσχέσεις για να ξαναφέρουμε τη γιαγιά στο νου: σούπες, πίτες, φαγάκια σε πήλινα, μεζέδες, ψάρι, κρέας. Παραδοσιακά και «πειραγμένα» συνυπάρχουν. Η σαλάτα με τα παντζάρια, το μαρούλι και τα καρύδια πέφτει σαν βάλσαμο στο άδειο στομάχι. Τα ορεκτικά συνιστούν τις θερμότερες πρώτες συστάσεις. Γευστικότατο χταποδάκι ψημένο στη λαδόκολλα με ντομάτα, κάππαρη και κρεμμύδι, καθώς και τραγανά ρολάκια κιμά με μέλι, σουσάμι και ντιπ γιαουρτιού.

Η μουσική μάς έχει χαλαρώσει. Είναι, άλλωστε, στην ιδανική ένταση για να συνοδεύσει το γεύμα. Σιγοπίνουμε ένα παγωμένο Μοσχοφίλερο -αν και η λίστα κρασιών δεν είναι μεγάλη, υπάρχει ποικιλία- μέχρι να φτάσουν τα κυρίως: αρνάκι με μυρωδικά σε φύλλο κρούστας ψημένο σε πήλινο σκεύος. Αρωματικό και πολύ νόστιμο, αν και μια ιδέα πιο στεγνό απ' ό,τι θα έπρεπε. Το κοτόπουλο με φινόκιο και ρύζι μας θάμπωσε στον κατάλογο, όχι όμως και στο στόμα· του έλειπε η σπίθα που θα το... απογείωνε. Από τα γλυκά είχε μείνει μια συμπαθητική τάρτα λεμόνι.

Στα πρώτα της βήματα η Μεσπιλέα δείχνει να έχει έντιμο χαρακτήρα και καλή «μαμά» στην κουζίνα. Η Τσολομύτη προσφέρει αρμονική σχέση ποιότητας - τιμής, προσεγμένες πρώτες ύλες, μενού που ακολουθεί τις εποχές και καλό σέρβις. Αξιέπαινο ξεκίνημα από μια επαγγελματία του χώρου που αγαπάει τη δουλειά της και αποφεύγει τη μεγαλύτερη παγίδα της νεοταβέρνας: να επενδύσει περισσότερο στη διακόσμηση και στην ατμόσφαιρα παρά στο ίδιο το φαγητό.

Μεσπιλέα
Περσεφόνης 59, Γκάζι
213-01.47.490
Καθημερινά ώς 01.00, Παρασκευοσάββατο ώς 02.00, Σαββατοκύριακο ανοιχτά και μεσημέρι
Τιμή: 20 - 25 ευρώ