Η ακρη του ουρανού

Δύο απόψεις για μια ταινία

Του Φατίχ Ακίν

Μοιραίες συμπτώσεις, συναισθηματικές κορυφώσεις
Tου Παναγιώτη Παναγόπουλου

Eνα φέρετρο φτάνει στην Κωνσταντινούπολη από τη Γερμανία. Ενα άλλο κάνει το αντίστροφο ταξίδι. Γύρω από αυτούς τους δύο θανάτους πλέκεται δεξιοτεχνικά η ταινία του Φατίχ Ακίν, που ασχολείται με μερικά από τα πιο σημαντικά πράγματα στη ζωή. Τον έρωτα, το θάνατο, τη σχέση με τους γονείς, τη γέννηση. Τρεις νέοι άνθρωποι, τρεις μόνοι γονιοί και οι προβληματικές σχέσεις μεταξύ τους είναι η βάση της ταινίας. Από εκεί ο Ακίν στήνει μια βαθιά συναισθηματική ιστορία, όπου υπάρχουν αναφορές στην ελευθερία της έκφρασης στην πολιτική και στον έρωτα, στα όρια στις σχέσεις παιδιών και γονιών, στην αποδοχή, την κατανόηση και τη συχώρεση.

Ο Νεζάτ, Τούρκος δεύτερης γενιάς στη Γερμανία, είναι ένας καθηγητής Γερμανικών. Ο πατέρας του ο Αλί, προτείνει μια σχέση εξαρτημένης (πληρωμένης) συμβίωσης στην πόρνη Γιέτερ, η οποία έχει μια κόρη την Αϊτέν, που ζει στην Κωνσταντινούπολη. Εκείνη, κυνηγημένη από την αστυνομία για την αντιστασιακή της δράση, θα φτάσει στη Γερμανία. Ομως η μητέρα της έχει ήδη σκοτωθεί από τον ζηλόφθονο Αλί. Στη Γερμανία η Αϊτέν θα γνωρίσει τη Λότε και θα μείνει στο σπίτι της, όπου ζει με τη μητέρα της, τη Σουζάνε. Και τότε, οι σχέσεις θα αρχίσουν να περιπλέκονται. Ο Ακίν χρησιμοποιεί τη διπλή του ταυτότητα (Τούρκος γεννημένος στη Γερμανία) με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, μεταφέροντας τις νοοτροπίες, τις παραδόσεις και τις επιφυλάξεις των δύο λαών. Και με τη βοήθεια του Γκιγιέρμο Αριάγα, φτιάχνει ένα σενάριο με μεταχρονολογημένες σκηνές που δεν μπερδεύουν τον θεατή.

(9 στα 10) Η πιο βαθιά συναισθηματική ταινία της χρονιάς.

Ενας κόσμος χωριστά
Tου Δημήτρη Μπούρα

H «Ακρη του ουρανού» είναι ένα αριστοτεχνικό πλέξιμο μικρών ιστοριών που διαδραματίζονται σε διαφορετικό τόπο και χρόνο. Το «μπέρδεμα» αυτό γίνεται για να εντοπιστεί το στίγμα πέντε ανθρώπων, που προέρχονται από διαφορετικούς κόσμους και εκπροσωπούν διαφορετικές γενιές. Ο Φατίχ Ακίν κοιτάζει στα μάτια τον Γερμανό του χθες και του σήμερα, αναζητώντας την ταυτότητα του σημερινού Τούρκου και τούμπαλιν. Η αποσπασματική ιστορία που αφηγείται μετατρέπεται σε περιπέτεια εσωτερικής περιπλάνησης για έναν Τούρκο καθηγητή, τον Ναζάτ, που γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Αμβούργο.

Η ζωή του εξευρωπαϊσμένου Ναζάτ αναποδογυρίζει όταν ο Aνατολίτης πατέρας του σκοτώνει πάνω στο θυμό του μια Τουρκάλα πόρνη, η οποία δέχθηκε να τον παντρευτεί. Στη συνέχεια, ο πατέρας μπαίνει στη φυλακή και ο γιος αναζητάει την κόρη της πόρνης στην Τουρκία. Παράλληλα εκτυλίσσεται μια δεύτερη ιστορία. Η κόρη της νεκρής, μια φοιτήτρια που συμμετέχει δραστήρια σε μια ένοπλη αριστερίστικη οργάνωση, ταξιδεύει παράνομα προς τη Γερμανία για να αποφύγει τη σύλληψη. Εκεί βρίσκει καταφύγιο στο σπίτι μιας νεαρής Γερμανίδας λεσβίας.

Οι διαδοχικές και σύντομες συναντήσεις Τουρκίας - Γερμανίας κλιμακώνουν ένα δράμα, άλλοτε ερωτικό και υπαρξιακό κι άλλοτε κοινωνικο-πολιτικό. Ο Τουρκογερμανός Ακίν είναι σαν να ψάχνει τις ρίζες του για να ξεκαθαρίσει τα της ταυτότητάς του, αλλά και για να εδραιώσει την πεποίθησή του ότι η Ευρώπη είναι ένας μονόδρομος για τη σημερινή Τουρκία.

(8 στα 10) Τα δύο πρόσωπα της Τουρκίας.